Twój maluszek po ułożeniu w chuście zamiast wtulić się w Ciebie i spokojnie zasnąć, płacze i marudzi? Nie wiesz co robić?
Przeczytaj poniższy poradnik przygotowany przez Kingę Cherek!


W takiej sytuacji najpierw trzeba przede wszystkim uspokoić malucha, a zaraz potem uspokoić siebie. Jeżeli energiczne poruszanie się z dzieckiem w chuście sprawia, że maluch się uspokaja, to jest to najłatwiejszy sposób, który można wykorzystać natychmiast.

A potem najlepiej usiąść i w skupieniu się zastanowić: DLACZEGO maleństwo się buntuje? W którym dokładnie momencie zaczyna protestować? Czy wtedy, kiedy czuje chustę wokół nóżek, czy wokół buzi, czy może wtedy, kiedy przestaję go podtrzymywać rękoma, czy marudzi natychmiast, czy może dopiero po kilku minutach, czy marudzi zawsze w ten sam sposób, czy stara się wyswobodzić główkę, czy raczej kopie nóżkami, itp, itd... Warto zaobserwować wszystkie z pozoru nieistotne szczegóły, żeby zrozumieć co dziecko chce nam przekazać i co mu się nie podoba.

Najczęstsze prawdopodobne przyczyny marudzenia dziecka w chuście to np:

zbyt ciepłe ubranko (po chwili przebywania w chuście bliziutko ciepłego ciała mamy dziecku robi się za gorąco)
niewygodne ubranko (przy bardzo ciasnym otuleniu chustą nieistotne dotąd szczegóły takie jak sztywna metka przy karku, gruby szef w spodenkach, sztywny materiał itp, zaczynają być wyjątkowo przykre)
zbyt luźno zawiązana/dociągnięta chusta (dziecko czuje się niepewnie kiedy przestaje czuć ręce mamy na swoim ciele, jeżeli chusta nie przytula go wystarczająco mocno maluch nie czuje granic i oparcia, i po prostu boi się, że spadnie)
w pozycji leżącej zbyt mocno przygięta bródka dziecka do jego klatki piersiowej (dzieje się tak wtedy, kiedy maluch leży zbyt głęboko w chuście. Przygięta bródka utrudnia oddychanie i jest przyczyną niewygody. Wystarczy położyć dziecko w chuście bardziej na skos, z główką bliżej górnej krawędzi chusty, a problem zniknie)
nielubiany zapach perfum mamy (dla dziecka w chuście odczuwalny wyjątkowo intensywnie)
zbyt mocno dociągnięta chusta (chociaż trzeba przyznać, że to akurat początkującym użytkownikom zdarza się raczej rzadko, na początku najczęściej zbyt słabo dociąga się chustę)
płacz z powodu ograniczenia ruchów w momencie, kiedy dziecko ma ochotę na baraszkowanie i poznawanie możliwości swoich mięśni
potrzeba zrobienia siusiu (dzieci instynktownie starają się nie "nasiusiać" na mamę albo tatę, domagają się więc wyjęcia z chusty. Dotyczy to niemowląt od pierwszych dni życia, najwyraźniej sygnalizują takie potrzeby dzieci do około 4-5 miesiąca życia - na temat Naturalnej Higieny Niemowląt i używania nocniczka od pierwszych chwil poczytasz na stronie: http://www.bezpieluch.pl )
ogólna niechęć malucha do unieruchomienia kończyn (na część maluszków - zwłaszcza noworodków - ciasne otulenie rąk i nóg działa uspokajająco, inne z kolei bardzo to denerwuje - dotyczy to najczęściej kilkumiesięcznych niemowląt nieprzyzwyczajonych do noszenia w ten sposób)
nielubiana przez dziecko pozycja (niektóre maluchy marudzą np. w pozycji leżącej - niekoniecznie oznacza to, że dziecko w ogóle nie lubi tego ułożenia. Zdarza się czasem, że dziecko preferuje noszenie w jedną stronę, np tylko z główką po prawej stronie opiekuna, i położone w przeciwnym kierunku nie może się zrelaksować albo wręcz głośno protestuje. Dla równomiernego rozwoju malucha warto oczywiście układać go naprzemiennie, raz w jedną, raz w drugą stronę. Ale oswajanie z chustą dużo łatwiej będzie zacząć od tej lubianej strony.)
zawężenie pola widzenia (główka małego niemowlęcia powinna być porządnie podparta materiałem chusty, ale starajmy się nie ograniczać dziecku widoku świata wokół. Jeżeli maluch leży głęboko w chuście, a jedyne co widzi po obu stronach buzi to materiał chusty, to może czuć się "jak w studni", a to nic miłego.)
zdenerwowanie opiekuna (dziecko w chuście jest bardzo blisko przytulone do ciała opiekuna: czuje jego zapach, słyszy bicie serca, uczestniczy w jego ruchach. Kiedy mama się denerwuje jej serce bije szybciej, skóra poci się, drżą ręce, oddech przyspiesza, głos nabiera wyższych tonów... blisko przytulone niemowlę odbiera wszystkie te niewerbalne sygnały. Jeżeli mama czuje się niepewnie i jest zdenerwowana, dziecko przejmuje jej emocje, co może doprowadzić nawet do jego płaczu. Dlatego trzeba szczególnie zadbać o to, aby pierwsze spotkanie z chustą przebiegło w miłej atmosferze, wtedy, kiedy nigdzie się nie spieszymy i możemy się skupić na miłym spędzeniu czasu z dzieckiem.)

Wielu spokojnych chwil z dzieckiem w chuście życzy:

Kinga Cherek
INFANO
http://www.chusta.pl
http://www.bezpieluch.pl - Pierwszy w Polsce poradnik NHN !